Twiitter bezocht en vond het heel rommelig. Wat wil je weten, waar moet je naar toe? Wil ik het allemaal weten, wat er in die wereld gebeurd. Mijn kroeg bezoeken zijn achter de rug. Ik vind het enorm gezellig met mijn gasten aan tafel te zitten, in mijn eigen huiskamer, met een heerlijk glas wijn en een heerlijk klaargemaakt dinner door mijn man. Dan worden de dingen besproken. Je kunt elkaar aankijken. Je ziet emotie, je kunt met ze lachen of huilen en in discussie gaan. Twitter daar vind je alleen maar woorden.
Heel veel mensen stoppen er al mee. Ze trekken zich terug omdat men beledigd wordt of uitgescholden.
Mijn nichtje, die actrice is maakt hier wel gebruik van om bekend te blijven. Ook heeft zij een blog.
Ze zegt dat ze dit wel moet om onder het publiek te blijven.
1 opmerking:
ja, het is ook maar een kennismaking met een andere manier van communiceren, vooral dan met mensen niet in je directe omgeving.
Je kunt je misschien voorstellen dat het handig kan zijn om met collega's in het land (wereldwijd!) heel snel contact te hebben over bibliotheekzaken, die op dat moment spelen, bezuinigingen b.v. Het gaat erom dat je hierover nadenkt en de mogelijkheden en eventuele gevolgen van probeert te onderkennen. De wereld verandert en wij moeten dat niet zomaar afwijzen, maar kijken of er kansen liggen voor de bibliotheek om te overleven.
Een reactie posten